Środowisko
Środowiskowe aspekty podwodnej eksploatacji kruszyw żwirowo-piaskowych
Środowisko
W naszym przypadku złoże jest mocno zawodnione, to oznacza że eksploatacja będzie metodą spod lustra wody.
Eksploatacja złóż surowców mineralnych w znacznej części społeczeństwa
postrzegana jest jako działalność szkodliwa dla krajobrazu i przyrody ożywionej.
Stąd też powszechnie używane określenie „księżycowego krajobrazu” i mylenie wydobycia metodą suchą z metodą mokrą.
Stosowane obecnie technologie i zasady zagospodarowania złóż i terenów poeksploatacyjnych na ogół nie powodują istotnych szkodliwych oddziaływań na
środowisko przyrodnicze i coraz częściej przynoszą satysfakcję zarówno
przedsiębiorcom górniczym jak również przyrodnikom (ekologom).
Liczne przykłady atrakcyjności przyrodniczej, krajobrazowej i kulturowej
terenów poeksploatacyjnych skłaniają do spojrzenia na eksploatację
kopalin jako na działalność wzbogacającą wartość przyrodniczą terenów
pogórniczych. Dotyczy to w znacznym stopniu eksploatacji odkrywkowej
złóż kruszyw naturalnych w tym szczególnie eksploatacji żwirów
i piasków spod wody. Poniżej zdjęcia przedstawiające krajobraz po dawnej żwirowni w Cewlinie.
Kopalnia Kruszyw w Cewlinie
Kopalnia Kruszyw w Cewlinie
Pogłębianie przy użyciu specjalistycznych maszyn – Refulerów / Pogłębiarek pozwala na pozyskiwanie kruszyw z dna akwenów wodnych ( rzek, stawów, jezior, kanałów śródlądowych) do 20m pod poziomem lustra wody oraz tłoczenia tego urobku na odległość do 300m
Maszyna podczas pracy wydobywa z dna do 1600m3/h pulpy, która transportowana jest na brzeg za pomocą systemu rur HDPE na pływakach, gdzie poddawany jest dalszej obróbce tzn. odwadnianiu i frakcjowaniu. Wydobywany urobek może być podawany na pola refulacyjne lub bezpośrednio na zakład przeróbczy ( sortownik, koło odwadniające.)
REKULTYWACJA TERENU PO ŻWIROWNI
Rekultywacja terenu po żwirowni, w której wydobycie prowadzone było spod wody (metodą mokrą), ma na celu przekształcenie wyrobiska w stabilny ekosystem wodny lub wodno-lądowy. Najczęstszym kierunkiem jest rekultywacja w kierunku wodnym lub wodno-leśnym, co pozwala na zagospodarowanie terenu jako zbiornika rekreacyjnego, wędkarskiego lub użytku ekologicznego. Ze względu na lokalizację złoża jest w bliskim sąsiedztwie dawnych Zakładów Kruszyw Mineralnych w Cewlinie a cały nasz obszar to około 25ha mamy możliwość z powodzeniem wydzielić trzy strefy: przyrodniczą (amazonia), cichego wypoczynku i aktywnej rekreacji.
Inspiracją do utworzenia terenów rekreacyjnych jest www.kopalnia.wroc.pl
W ramach tych stref zaproponujemy 6 kierunków rekultywacji (wodny, przyrodniczy, leśny, rekreacyjno-wypoczynkowy, gospodarczy, dydaktyczno-badawczy), a obszary zrekultywowane w jednym z kierunków mogą spełnić różne funkcje w zależności od położenia strefy.
